Z życia diecezji

Ks. Jacek Nowak
Prefekt WSD

Miłować więcej
Z życia Seminarium Duchownego w Tarnowie w roku akademickim 2002/2003

Wspólnota Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie weszła w nowy rok akademicki ubogacona wewnętrznie przeżyciami ze spotkania z Ojcem Świętym, który w sierpniu odwiedził Polskę. Hasłem papieskiego pielgrzy­mowania po naszej ojczyźnie były słowa: "Bóg bogaty w miłosier­dzie". Alumni naszego seminarium czynnie włączyli się w uroczystości w Krakowie, Kalwarii Zebrzydowskiej. Pomagali w rozdzielaniu Komunii świętej, w pilnowaniu porządku na placu uroczystości. Ale każdy z nich chciał przynajmniej odetchnąć tą niezwykłą atmosferą powszechnej dobroci i świętości, która tak spontanicznie się tworzy, kiedy jest z nami Ojciec Święty. Wzruszenia, jakie towarzyszyły papieżowi w tej sentymentalnej podróży, udzieliły się także wszystkim pielgrzymom. Słowa, jakie usłyszeli od papieża, powracają. "Bóg mówi do nas - napisał jeden z alumnów - przez takie wydarzenia, przez taką atmosferę, a szczególnie przez tego, który, jak powiedział jeden z naszych profesorów, jest żywym dowodem na istnienie duszy - przez Jana Pawła II" ("Poślij mnie" 2002, nr 3(55), s. 13).

Na kolejny więc etap formacji do kapłaństwa alumni, przełożeni i profeso­rowie zabrali słowa Jana Pawła skierowane do rodaków na lotnisku w Balicach, 16 sierpnia 2002 r.: "Przestań się lękać! Zaufaj Bogu, który bogaty jest w miłosierdzie. Jest z tobą Chrystus, niezawodny dawca nadziei". Umocnieni słowem papieża, przykładem jego cierpienia, zapatrzeni we wzory nowych błogosławionych, przyjechali do seminarium 25 września 2002 r. Nazajutrz, w seminaryjnej kaplicy, biskup tarnowski z księżmi przełożonymi i profesorami naszego seminarium, przewodniczył Mszy św. inauguracyjnej. W swojej homilii, jak co roku, nakreślił plan pracy intelektualnej i duchowej w nadchodzącym roku oraz - nawiązując do dialogu Chrystusa z Piotrem nad jeziorem Genezaret - podał hasło: "Miłować więcej!". "Każdy uczeń Chrystusa powinien dążyć do umiłowania Go jako swojego Pana i Odkupiciela. W sposób szczególny - podkreślił Pasterz Diecezji - czynić to powinien każdy, kto rozpoznaje głos Chrystusa powołującego do służby w kapłaństwie".

Jak wspólnota seminaryjna w czasie minionego roku akademickiego realizowała wskazania księdza biskupa? Fragmenty inauguracyjnego przemówie­nia Arcypasterza posłużyły jako motto w poniższym opracowaniu.

" Pierwszorzędnym dążeniem każdego z Was winno być pragnienie wyrażone w ostatnim zdaniu dzisiejszej Ewangelii: (por. Łk 9,9). Żadne inne pragnienie nie powinno zasłonić tego jednego - spotkania Jezusa, doświadczenia Jego obecności, usłysze­nia Jego głosu. Seminarium jest bowiem w ścisłym sensie miejscem teologicznym - miejscem doś­wiadczania Boga przez Chrystusa w Duchu Świętym i prowadzenia z Nim nieustannego dialogu na modlitwie, w zaciszu biblioteki, podczas własnego studium"

Tegoroczną formację intelektualną rozpoczęło 302 alumnów - studentów Wydziału Teologicznego w Tarnowie Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (10 alumnów przebywało na urlopie dziekańskim). 18 września 2002 r. zajęcia w Błoniu rozpoczęło 62 alumnów. Opiekunami zostali ks. prefekt dr Tomasz Kudroń oraz ojciec duchowny ks. mgr lic. Grzegorz Lechowicz. Stan liczebny pozostałych roczników przedstawiał się nastę­pująco: rok II - 50 (w tym 1 alumn z Kongregacji św. Filipa Neri), rok III - 43 (w tym dwóch alumnów z diecezji Witebsk na Białorusi), rok IV - 60 (w tym dwóch alumnów z Kongregacji św. Filipa Neri), rok V - 48, rok VI - 39.

Tradycyjnie już, w początkach października, alumni i świeccy studenci naszej Uczelni wraz ze studentami szkół wyższych Tarnowa uczestniczą w tarnowskiej bazylice katedralnej we Mszy św. na rozpoczęcie nowego roku akademickiego. Uroczystej Eucharystii, 7 października, przewodniczył ordynariusz tarnowski bp dr Wiktor Skworc. On także wygłosił okolicznoś­ciową homilię, w której podkreślił, że zdobywanie wiedzy jest pewną formą patriotyzmu, gdyż ludzie wykształceni dobrze służą ojczyźnie. Pasterz diecezji dodał, że wykształcenie jest drogą do awansu społecznego, dlatego edukacja spotyka się ze zdecydowanym poparciem Kościoła.

Nazajutrz, 8 października, w auli Jana Pawła II odbyła się uroczysta inauguracja nowego roku akademickiego na Wydziale Teologicznym w Tarnowie PAT w Krakowie. Słowo wstępne wygłosił rektor Seminarium Duchownego ks. prof. St. Budzik, który także powitał przybyłych gości, wśród nich biskupa tarnowskiego, przedstawicieli władz samorządowych, rektorów i pracowników nauki tarnowskich uczelni, rektorów i przedstawi­cieli zaprzyjaźnionych uczelni i seminariów duchownych. Rektor PAT w Krakowie bp prof. Tadeusz Pieronek nadesłał list z życzeniami, aby Bóg błogosławił twórczym wysiłkom i był inspiracją do naukowych poszukiwań dla wszystkich studentów i profesorów Wydziału.

Uroczystości otwarcia nowego roku akademickiego dokonał dziekan Wydziału Teologicznego, ks. prof. Michał Heller, zaś prodziekan, ks. dr hab. Antoni Żurek, złożył sprawozdanie z działalności Wydziału za miniony rok akademicki. Następnie zgromadzeni wysłuchali wykładu inaguracyjnego ks. dra hab. Tomasza Rozkruta na temat: Władza Biskupa Rzymu nad mał­żeństwem osób ochrzczonych .

Wzruszającym i miłym akcentem uroczystości inauguracyjnej było wręczenie Księgi Pamiątkowej dedykowanej ks. prof. dr. hab. Janowi Dudziakowi z okazji 50. rocznicy Jego święceń kapłańskich. W ten sposób Wydział Teologiczny w Tarnowie uczcił wybitnego uczonego i wykładowcę, ofiarując mu kolejny tom "Tarnowskich Studiów Teologicznych" autorstwa przyjaciół i uczniów księdza profesora. Do życzeń i gratulacji dołączył się ks. prof. Józef Krzywda, prodziekan WT w Krakowie, który w imieniu PAT skierował do społeczności akademickiej naszej uczelni słowa pozdrowień i życzeń pomyślności w nowym roku akademickim.

Kolejnym punktem uroczystości była immatrykulacja, czyli przyjęcie nowych studentów na pierwszy rok studiów teologicznych. Ks. prof. Heller wręczył także dyplomy magisterskie absolwentom naszej uczelni.

Na zakończenie przemówił biskup tarnowski, który podkreślił, że kolejny rok wysiłku intelektualnego powinien łączyć się z formacją duchową. "Ten nowy rok podejmujemy z ogromną nadzieją - mówił pasterz Diecezji - która wynika z odkrywanego pragnienia, by życie swoje uczynić czymś auten­tycznym i dalekim od pozorów łatwego szczęścia. Źródłem takiego pragnienia jest Bóg. To On zaprasza nas do dialogu z sobą, który może przyjąć kształt twórczego poznawania rzeczywistości, przychodzenia z pomocą potrzebującym i otwierania się na transcendencję, której tak bardzo współczesny świat potrzebuje". Ksiądz biskup wyraził pragnienie, aby każdy student teologii i każdy teolog, stawał się człowiekiem "budują­cym miasto Boga w mieście człowieka". Inaugurację zakończyło wspólne odśpiewanie starej studenckiej pieśni "Gaudeamus igitur...".

Grono profesorów Seminarium i Wydziału Teologicznego powiększy­ło się o nowych wykładowców, którzy w minionym roku akademickim uzyskali stopień naukowy doktora teologii. 25 listopada 2002 r. w Katolic­kim Uniwersytecie Lubelskim odbyła się publiczna obrona pracy doktorskiej ks. lic. Grzegorza Lechowicza. Tematem rozprawy doktorskiej było zagadnienie: Wartości wychowawcze Ewangelii i ich realizacja w teorii warstwicowej wychowania Stefana Kunowskiego . Promotorem pracy był o. prof. dr hab. Antoni Jozafat Nowak OFM. 4 grudnia, w Uniwersytecie im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie, odbyła się obrona doktoratu ks. lic. Janusza Paciorka. Praca pt. Miłość w nauczaniu ks. Piotra Semenenki CR została napisana pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Stanisława Ur­bańskiego.

W minionym roku akademickim zajęcia dydaktyczne rozpoczęli także nowo zatrudnieni wykładowcy: mgr Ewa Bochenek - lektor języka niemieckiego (po odejściu s. mgr Eleny Kozioł) oraz mgr Krzysztof Radkowski - prowadzi zajęcia z fonetyki (wspólnie z mgr Tadeuszem Juraszem).

23 października 2002 r. środowiska naukowe KUL, PAT w Krakowie oraz naszego Wydziału poniosło wielką stratę przez śmierć Ks. Prof. Dra Hab. Bolesława Kumora. Był uczonym wielkiego formatu. Naukę kochał i jej poświęcał wszystkie swoje siły fizyczne i umysłowe. Zdobytą mozolnie wiedzą potrafił się wielkodusznie dzielić jako profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Na tych uczelniach pełnił odpowiedzialne i zaszczytne funkcje. Jego szeroka wiedza historyczna budziła podziw i uznanie, nic więc dziwnego, że liczne towarzystwa i redakcje naukowe zabiegały o jego członkostwo. Był cenionym naukowcem w Polskiej Akademii Nauk. Owocem prawie 50-letniej pracy badawczej jest imponujący dorobek naukowy - 37 znaczących książek z dziedziny historii Kościoła oraz prawie 800 rozpraw, artykułów, recenzji, biogramów i haseł encyklopedycznych. Do końca życia pisał... Śmierć przerwała mu pracę nad V tomem Historii Archidiecezji Kra­kowskiej . Kochał studentów. Był dla nich wymagający, ale i wyrozumiały. Służył chętnie swoją wiedzą każdemu, kto zwrócił się do niego o poradę; wskazywał źródła, podpowiadał rozwiązania, pożyczał książki. Był promotorem 39 doktoratów i około 300 magisteriów. Alumni uczestniczyli w pogrzebie, który odbył się w Nowym Sączu. Ks. Prof. B. Kumor pozostawił po sobie także pokaźny zbiór gromadzonych przez lata książek z dziedziny historii i teologii. W swoim testamencie wszystkie przekazał naszemu Seminarium, z życzeniem by służyły studentom i pracownikom nauki. Spełniono życzenie Ks. Kumora i cały księgozbiór umieszczono w jednej, specjalnie przygotowanej sali, której nadano imię Śp. Księdza Profesora. 8 kwietnia 2003 r. wspólnota seminaryjna modliła się za Śp. Ks. Infułata Kumora podczas żałobnych nieszporów. Okolicznościowe kazanie przybliżające postać tego wybitnego kapłana i uczonego wygłosił jego uczeń, ks. dr Ryszard Banach. Następnie uroczystego otwarcia i poświęcenia sali - biblioteki im. Ks. Bolesława Kumora dokonał ks. prof. Jan Łach, kolega kursowy Śp. Księdza Profesora.

Nowy rok akademicki 2002/2003 był trzecim rokiem wprowadzania w życie "Ratio studiorum". Zajęcia przewidziane przez Ratio odbywały się już w pełnym wymiarze. W planie zajęć dydaktycznych znalazły się tzw. przedmioty fakultatywne (wybierane przez alumnów), poszerzające kursoryczną wiedzę oraz konwersatoria z przedmiotów seminaryjnych. W sprawozdawczym roku akademickim dla alumnów piątego kursu wykładana była również teologia misji. Od trzeciego roku alumni uczestniczyli w wybranych przez siebie seminariach naukowych, których zwieńczeniem było napisanie pracy magisterskiej i złożenie przepisanych egzaminów na koniec roku szóstego. Studia filozoficzno - teologiczne z najwyższym wynikiem ukończyli: Daniel Bubula (5,0) oraz Marcin Babiński (4,95). Egzaminy magisterskie, które odbywały się w dniach 26 i 27 lutego 2003 r. złożyło 36 diakonów. Na 39 prac magisterskich, 9 zostało ocenionych przez promoto­rów i recenzentów jako licencjackie.

Pozostali alumni składali egzaminy podczas zimowej (20 stycznia - 5 lutego 2003 r.) i letniej (31 maja - 21 czerwca 2003) sesji egzaminacyjnej. W dniach od 28 lutego do 6 marca oraz od 29 kwietnia do 14 maja diakoni uczestniczyli w wykładach z wybranych zagadnień duszpasterskich. Zajęcia prowadzone były głównie przez odpowiedzialnych za poszczególne działy duszpasterstwa w diecezji. Zajęcia w Błoniu zakończyły się dla diakonów kolokwium pastoralnym, które przeprowadził wykładowca teologii pastoralnej ks. dr Wiesław Lechowicz.

Działalność naukowa środowiska naszej uczelni przejawia się również przez wykłady w innych ośrodkach akademickich (systematycznie wyjeż­dżają nasi księża profesorowie do Gródka Podolskiego na Ukrainie), publikacje księży profesorów w czasopismach specjalistycznych, przez wygłaszanie odczytów na konferencjach naukowych w kraju i za granicą oraz na organizowaniu sympozjów tematycznych. W minionym roku akademickim odbyły się dwa i związane były z postacią św. Stanisława.

7 kwietnia, z racji uroczystości św. Tomasza, patrona studiów seminaryj­nych, zostało zorganizowane w Seminarium sympozjum z racji 750. rocznicy kanonizacji św. Stanisława. Seminaryjny odpust rozpoczęła Msza św., której przewodniczył i homilię wygłosił ks. dr Władysław Szewczyk. Kaznodzieja podzielił się wrażeniami z zakończonego niedawno Kongresu Rodzin w Manilii na Filipinach. Uczestnicy sesji naukowej mieli okazję do wysłu­chania w auli następujących wykładów: Św. Stanisław w świetle źródeł - ks. dr hab. Antoni Żurek, Znaczenie procesu kanonizacyj­nego św. Stanisława - ks. dr Ryszard Banach, Motyw św. Stanisława w literaturze polskiej - ks. mgr lic. Zbigniew Adamek. Wieczorem cała wspólnota uczestniczyła w uroczystych nieszporach o św. Tomaszu, po których uczciła Doktora Anielskiego przez ucałowanie Jego relikwii.

10 kwietnia, z inicjatywy bpa Wiktora Skworca, pod patronatem Ordynariusza Tarnowskiego i Starosty Miasta Tarnowa, zostało zorganizo­wane sympozjum pt. Św. Stanisław Patronem ładu moralnego . Spotkanie, w którym wzięli udział także alumni naszego seminarium, odbyło się w sali konferencyjnej Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Tarnowie. Zaproszeni wykładowcy podkreślali, że przykład dany przez Męczennika ze Skałki wciąż pozostaje aktualny, a sam Święty jest niedoścignionym wzorem dla wszystkich zajmujących się budowaniem porządku politycznego i społeczne­go. W trakcie sympozjum referaty wygłosili: prof. dr hab. Tadeusz M. Trajdos (Instytut Historii PAN): Kult św. Stanisława na Spiszu, ks. dr Jan Siedlarz (Tarnów): Stosunki Kościół - państwo w PRL, prof. dr hab. Ryszard Legutko (Uniwersytet Jagielloński): Człowiek postkomunistyczny wobec państwa i Kościoła, prof. dr hab. Wojciech Świątkiewicz (Uniwersytet Śląski): Pożądane postawy społeczne w demokracji , prof. dr hab. Irena Lipowicz (ambasador RP w Austrii): Państwo i Kościół w demokracji. Materiały z obu sympozjów zostały zebrane i wydane pod red. ks. B. Wójcika w serii "Quaestiones ad disputandum" (zeszyt 4, Tarnów 2003).

Aspiracje naukowe mogą alumni realizować przez uczestnictwo w organizowanych przez Koło Modych Teologów im. Św. Ambrożego spotkaniach dyskusyjnych. 25 listopada odbyło się spotkanie z diecezjalnym asystentem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży ks. Krzysztofem Czechem, 7 grudnia - spotkanie na temat "Święty Ambroży - życie, twórczość, nauka, teologia dziewictwa", 20 marca - dyskusja nad zagad­nieniem "Kapłan a polityka". Gościem spotkania był ks. dr Janusz Królikowski.

" Seminarium duchowne jest przestrzenią sakralną, przestrzenią świętą. Powinno też być przestrzenią ciszy, skupienia, w pewnym stopniu odizolowa­ną od rzeczywistości, którą nazywamy <światem>. Jezus formując apostołów często sam szedł na miejsce pustynne, z dala od zgiełku świata, aby przebywać sam na sam z Bogiem Ojcem; usuwał się też na miejsce osobne ze swoimi uczniami. Tylko w takim, bliskim ewangelicznemu, klimacie dorasta się do Chrystusowego kapłaństwa; do kapłaństwa autentycznego i do autentyzmu w kapłaństwie."

Seminarium poprzez formację duchową stwarza możliwości takiego kształtu kapłana i jego misji w świecie. Czyni to na wielorakich płaszczyz­nach. Najpierw przez organizowane dwa razy do roku rekolekcje. Jesienne ćwiczenia duchowne, w dniach 18-24 listopada prowadził ogólnopolski moderator Ruchu Światło - Życie, ks. dr Roman Litwińczuk, który przez refleksje i modlitwy przybliżał alumnom charyzmat i cel Ruchu oraz postać Założyciela, Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Rekolekcjom wielkopostnym w dniach 2-6 kwietnia 2003 r. przewodniczył ks. prałat Stanisław Górski, proboszcz i dziekan z Gorlic. Na zakończenie rekolekcji, 6 kwietnia podczas uroczystych nieszporów bp Jan Styrna liturgicznie przyjął alumnów roku V w poczet kandydatów do diakonatu i kapłaństwa. Nazajutrz, 7 kwietnia, wspólnota seminaryjna uczestniczyła we Mszy św. podczas której bp Władysław Bobowski udzielił alumnom roku III posługi lektoratu, zaś alumnom IV kursu posługi akolitatu. Ksiądz biskup w homilii i życzeniach, które skierował do alumnów podkreślił ważność dwóch stołów: Słowa i Eucharystii. Wyraził pragnienie, aby pełniący te posługi na co dzień żyli tym, co wykonują.

Rekolekcje przed święceniami diakonatu prowadził o. Grzegorz Lechowicz, natomiast przed święceniami kapłańskimi o. Stanisław Bilski. Dni skupienia dla alumnów prowadzili: 28/29 września - ks. Stanisław Bilski, 11/12 stycznia - ks. Andrzej Jeż, 15/16 lutego - ks. Janusz Paciorek, 2/3 maja - ks. Grzegorz Lechowicz. Dni skupienia organizowane były także dla rodziców alumnów roku I - 10 listopada, oraz dla rodziców diakonów - 11 maja. W Seminarium, w Adwencie i Wielkim Poście, odbywały się także dni skupienia dla kapłanów z tarnowskich dekanatów. Dni skupienia prowadził ks. prałat Kazimierz Góral, diecezjalny ojciec duchowny kapłanów.

Swój dzień skupienia mieli także księża przełożeni. Z inicjatywy rektora ks. Stanisława Budzika w dniach 25-26 kwietnia spotkali się w Tarnowie przełożeni z seminariów: w Sandomierzu, Przemyślu, Rze­szowie, Gródku Podolskim na Ukrainie i Tarnowie. Celem spotkania była wymiana doświadczeń oraz dyskusja nad sposobami formowania przyszłych kapłanów w zmieniających się warunkach społeczno-politycznych. Słowo do uczestników dnia skupienia skierowali zaproszeni goście: bp Władysław Bobowski, ks. prałat Kazimierz Góral oraz ks. prof. Michał Heller.

Ważną funkcję w formacji duchowej alumnów mają przeżywane w Seminarium pielgrzymki, uroczystości i nabożeństwa. Jak co roku wspólnota alumnów, księży przełożonych i profesorów wybrała się do sanktuarium Matki Bożej w Tuchowie. 10 października Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił ks. prof. dr hab. Jan Dudziak, wieloletni prefekt naszego seminarium. W homilii zwrócił się do alumnów takimi słowami: "Czyż trzeba pytać, dlaczego tu jesteśmy? Czyż trzeba wyszukiwać jakieś sztuczne motywy, w jaki sposób mamy tę obecność przed Matką Najświętszą Tuchowską przeżyć? Tam, gdzie jest dziecko i matka, zawsze do głosu dochodzi mowa serca - dialog miłości. Ten dialog miłości pragnie w tej chwili z każdym z was nawiązać Maryja. Dla Niej nie jest obojętne, jaki kierunek obierze każdy z nas na ten najbliższy rok akademicki. Ona tak bardzo pragnie, ażeby każdy z nas odnajdował i rozpoznawał na każdym etapie seminaryjnego życia tę drogę, która wiedzie skutecznie i wprost do Jej Syna, Najwyższego i Wiecznego Kapłana".

Pielgrzymki odbyły także poszczególne roczniki. Na początku swojej drogi do kapłaństwa rocznik I pielgrzymował do sanktuariów maryjnych w Limanowej i Pasierbcu. Do Kalwarii Zebrzydowskiej, 30 września, wybrał się rok III. Była to pielgrzymka studentów i profesorów Papieskiej Akademii Teologicznej. 13 marca rok IV pojechał na Wawel, rok II w maju pielgrzy­mował do sanktuarium bł. Karoliny w Zabawie.

Swoistą formą pielgrzymki jest noc czuwania i pokuty w sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w tarnowskim kościele św. Józefa. 13 października, w nabożeństwie różańcowym i Mszy św. o godz. 23.00 uczestniczyli alumni roku I, gdyż pozostałe roczniki wyjechały do parafii na Niedzielę Kapłańską.

Modlitewna zaduma i pamięć o zmarłych towarzyszyła wspólnocie seminaryjnej szczególnie w pierwszych dniach listopada. 4 listopada odprawiona została Msza św. za zmarłych rektorów, profesorów i przełożo­nych naszego Seminarium. Przewodniczył jej Ks. Rektor; 5 listopada - za zmarłe siostry zakonne oraz pracowników świeckich pracujących w naszym domu; 6 listopada - za zmarłych alumnów, rodziców i rodzeństwo alumnów oraz za zmarłych dobroczyńców naszego seminarium. Ponadto, każdego dnia, w modlitwie wiernych podczas Mszy św. wspominani są zmarli kapłani naszej diecezji i dobroczyńcy seminaryjnej wspólnoty.

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP była poprzedzona dziewięcio­dniową nowenną. Rozważania prowadził ks. dr Bogusław Połeć, który oparł je na Pozdrowieniu Anielskim i pomógł na nowo odkryć bogactwo tej najpiękniejszej modlitwy maryjnej. Sam dzień 9 grudnia (8 grudnia była niedziela), święto patronalne naszego seminarium, miał także wyjątkowy charakter. Porannej Mszy św. przewodniczył ks. prałat Adam Mardeusz, kustosz sanktuarium Matki Bożej w Okulicach. Po nabożeństwie, w auli, odbyła się akademia maryjna. Wykład pt. Przez Jezusa do Maryi przedsta­wił ks. dr Kazimierz Pek MIC, rektor Seminarium Duchownego Księży Maria­nów w Lublinie. Po wykładzie seminaryjna grupa teatralna, pod kierunkiem ks. Jacka Nowaka, przedstawiła maryjne misterium sceniczne pt. Matka i Syn , oparte na poemacie Ewy Szelburg-Zarębiny o tym samym tytule.

Święta Bożego Narodzenia alumni przeżywają w swoich rodzinnych parafiach. W Seminarium, przed wyjazdem do domów, jest organizowana wigilijna wieczerza z udziałem biskupa ordynariusza, księży przełożonych oraz księży profesorów. Cały dom seminaryjny jest wtedy odświętnie udekorowany. Dbają o to alumni roku III. Spotkanie przy stole w seminaryj­nym refektarzu poprzedza uroczysta akademia w auli. Naprzód alumni III kursu przedstawili misterium bożonarodzeniowe, potem przedstawiciel wspólnoty, diakon Tomasz Krawiec, złożył w jej imieniu życzenia księdzu biskupowi, księżom przełożonym i profesorom Semi­narium. Życzenia świąteczne skierował do wszystkich również ksiądz biskup, podkreślając, że Święta są okazją do głębszej refleksji nad prawdą, że Boże Narodzenie jest wielką tajemnicą naszej wiary. Na zakończenie wszyscy wzajemnie składali sobie życzenia i łamali opłatkiem wigilijnym. Nazajutrz alumni wyjechali do domów na ferie świąteczne.

Wielki Post jest szczególnym czasem medytacji. W jego klimat wprowadziła nas pierwsza "Droga krzyżowa", którą odprawił ks. prorektor Andrzej Michalik. W kolejne piątki Wielkiego Postu nabożeństwu przewod­niczyli księża przełożeni. Kazania pasyjne podczas "Gorzkich Żali" głosił ks. prefekt Wiesław Lechowicz. Rozważania skupił wokół ostatnich słów Jezusa na krzyżu.

Ważną rolę w procesie formacji nie tylko intelektualnej, ale i duchowej ma lektura Pisma Świętego. Alumni odkrywają bogactwo tej "Księgi nad księgami" nie tylko poprzez wykłady i ćwiczenia, ale również przez osobistą medytację i poszukiwanie. Pewną formą sprawdzenia swojej znajomości jest coroczny Konkurs Biblijny. Składa się on z dwóch części: eliminacji i finału, do którego pytania z określonego materiału przygotowuje od wielu lat ks. dr hab. Michał Bednarz. W tym roku, 16 listopada, zwycięzcą finałowych zmagań został alumn roku II - Paweł Marzec. Nazajutrz Seminarium przeżywało Niedzielę Biblijną. Uroczystej Mszy św. przewod­niczył i homilię wygłosił ks. prof. dr hab. Antoni Paciorek.

31 maja seminaryjna wspólnota gościła w kaplicy Ikonę Chrystusa Przemienionego. Był to kolejny etap peregrynacji Obrazu z Nowego Sącza do Lednicy. Do kaplicy wnieśli go klerycy i ustawili na ołtarzu, by przez godzinę móc kontemplować Oblicze Chrystusa. Grupa alumnów przygoto­wała rozważania oparte na ewangelicznej scenie przemienienia Jezusa oraz liście Ojca Świętego Novo millenio ineunte. Na zakończenie modlitewnego czuwania ksiądz rektor zawierzył społeczność seminaryjną Chrystusowi Przemienionemu, polecając Mu życie każdego alumna i kapłana.

Okazją do rozważań nad tajemnicą kapłańskiego powołania była piąta rocznica sakry biskupiej ks. bpa Wiktora Skworca. Uroczystości odbyły się 6 stycznia w tarnowskiej katedrze, gdzie w czasie Mszy św. homilię wygłosił ks. bp Władysław Bobowski. Wieczorem zaś w kaplicy seminaryj­nej odbyły się uroczyste nieszpory z udziałem księdza biskupa ordyna­riusza. Nabo­żeństwo celebrował i okolicznościową homilię wygłosił ks. rektor prof. Stanisław Budzik. Natomiast 19 kwietnia wspólnota seminaryjna spotkała się z biskupem ordynariuszem i biskupami pomocni­czymi, aby złożyć im wielkanocne życzenia świąteczne. W sposób szczególny uczciliśmy biskupa ordynariusza, który właśnie w tym dniu wspominał 30. rocznicę swoich świę­ceń kapłańskich. Wyrazem tego były życzenia, jakie wyraził diakon Tomasz Rąpała. Powiedział m.in.: "Dziękując Bożej Opatrzności za dar Twego kapłaństwa życzymy z głębi serca, aby Twa posługa była zawsze ra­dosnym ukazywaniem oblicza Dobrego Pasterza, oblicza pełnego miłości i dobra. Niechaj ta uroczystość wypływająca z faktu Zmartwychwstania Chrys­tusa będzie źródłem entuzjazmu w niesieniu wszystkim ludziom prawdy, iż Światłość świata jest pośród nas, bo prawica Pańska moc okazała ".

21 czerwca, w seminaryjnej kaplicy, Mszy św. przewodniczył ks. dr hab. Antoni Żurek, obchodzący srebrny jubileusz kapłaństwa. W imieniu alumnów słowa życzeń do Jubilata skierował diakon Tomasz Szewczyk. "Księże Profesorze - powiedział. - Dziękujemy Ci dziś szczególnie za Twą posługę, pracę i trud dydaktyczny. Jan Chryzostom wymagał od kapłana wiedzy i mądrości, bo, jak uczył, sama pobożność to czasem za mało, gdy wokół szerzą się herezje. Dzięki Tobie wszyscy możemy sięgać do źródła Prawdy. (...) Z całego serca pragniemy Ci życzyć i modlimy się, by nasz Boski Nauczyciel Jezus Chrystus, którego jesteś kapłanem, darzył Cię mocą, abyś mógł ciągle na nowo być dla nas i dla przyszłych kandydatów do kapłaństwa przykładem w naśladowaniu Chrystusa Najwyższego kapłana budząc tym samym miłość i pasję nauką Ojców Kościoła".

Pomocą w duchowej formacji alumnów stał się niewątpliwie wydany w diecezjalnym wydawnictwie "Biblos" modlitewnik alumna pt. Duc in altum . Powstał z inspiracji księdza rektora i jest owocem pracy księży przełożo­nych i alumnów naszego seminarium. Redaktorem wydawnictwa jest ks. rektor Stanisław Budzik. Modlitewnik cieszy się dużą popularnością nie tylko w naszym seminarium. Korzystają z niego klerycy innych seminariów w Polsce.

"Nowy rok akademicki da wam wiele okazji do spotykania Jezusa - na modlitwie, w słowie Bożym, w sakramentach świętych, w studium, w drugim człowieku. Obyście w tych spotkaniach otrzymywali dar pokoju, pewności i jasności"

Nieodzowną stroną przygotowania do kapłaństwa jest kształtowanie w sobie wrażliwości i ducha wzajemnej wspólnoty. Seminaryjne życie stwarza wiele okazji do weryfikacji postawy prawdziwego człowieczeństwa i zwykłej, ludzkiej solidarności. W sposób widoczny przejawia się to w działalności Koła Charytatywne­go. Alumni odwiedzają chorych w tar­nowskich szpitalach, domach pomocy społecznej, hospicjach i w domach prywatnych. O swoich "podopiecznych" pamiętają także w szczególne dni, jak Święta, dzień św. Mikołaja, andrzejki itp. Związek alumnów z chorymi jest tak duży, że już jako neoprezbiterzy przyjeżdżają, by odprawić wśród nich Mszę św. i udzielić im prymicyjnego błogosławieństwa. Alumni zaangażowani w działalność charytatywną organizują co roku kwestę na rzecz swoich młodszych kolegów z zaprzyjaźnionego seminarium duchowne­go w Gródku Podolskim na Ukrainie. Za zebrane pieniądze - dar serca - kupują potrzebne produkty i przesyłają tamtejszym alumnom.

Swoją postawę otwarcia na współczesnego człowieka alumni kształtują także podczas spotkań z Gośćmi, którzy odwiedzają nasz dom.

Ważne znaczenie dla formacji alumnów miało spotkanie z bpem Ignacym Jeżem, które odbyło się 25 listopada 2002 r. Emerytowany ordynariusz koszalińsko-kołobrzeski przewodniczył z biskupem tar­nowskim Mszy św. w seminaryjnej kaplicy, a następnie spotkał się z klerykami w auli. Bp Jeż podzielił się swoimi wspomnieniami, głównie dotyczącymi jego udziału w obradach Soboru Watykańskiego II, a potem zwiedził nasze seminarium.

10 kwietnia alumni spotkali się z ambasadorem RP w Austrii prof. Ireną Lipowicz, a 26 maja z prof. Kazimierzem Braunem, wybitnym reżyserem teatralnym, byłym dyrektorem teatrów w Lublinie i Wrocławiu, a także wykładowcą na Uniwersytecie w Buffalo. Profesor mówił m.in. o przygoto­wywanej przez siebie w tarnowskim Teatrze im. Ludwika Solskiego sztuce Jerzego Brauna (swojego stryja) Europa.

5 grudnia gościł w Seminarium ks. dr Janusz Kaleta, administrator apostolski w Kazachstanie. W homilii, którą wygłosił podczas Mszy św., opowiedział o warunkach pracy, duszpasterstwie i problemach w Kazachsta­nie. 28 stycznia odbyło się spotkanie z wybitnym mariologiem, profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego o. prof. Stanisławem Celestynem Napiórkowskim OFMConv; 12 i 13 maja z okazji dnia misyjnego przyjechał do naszego Seminarium o. Dawid Sullivan irlandzki misjonarz, który od 1993 r. jest przełożonym wspólnoty Zgromadzenia Misjonarzy Afryki (popularnie ojców białych) i rektorem zakonnego seminarium w Lublinie. 8 czerwca odwiedził nasze Seminarium ks. bp Telesfor George Mpundu, ordynariusz diecezji Mpika w Zambii.

Wśród wielu inicjatyw, jakie podejmują klerycy naszego seminarium, są i te związane z różnoraką działalnością kulturalną i artystyczną. Alumni wyjeżdżają do filharmonii w Krakowie. W roku sprawozdawczym uczestniczyli w kilku koncertach symfonicznych. 5 października w 120. rocznicę urodzin Karola Szymanowskiego mogli wysłuchać Litanii do Marii Panny op. 59 K. Szymanowskiego oraz Igora Stawińskiego Symfonię psalmów ; 15 listopada uczestniczyli w koncercie dedykowanym Krzyszto­fowi Pendereckiemu w wykonaniu Orkiestry Filharmonii Krakowskiej; 14 grudnia słuchali Uwertury koncertowej "W jesieni" E. Griega, Koncertu wiolonczelo­wego a-moll R. Schumanna oraz VI Symfonii F-dur op. 68 "Pastoralna" L. van Beethovena; 17 stycznia 2003 r. w cyklu "Musica ars amanda" melomani z naszego seminarium zapoznali się z twórczością muzyczną Roberta Schumanna. Orkiestra Filharmonii Krakowskiej zaprezentowała Koncert fortepianowy a-moll op. 54 oraz IV Symfonię d-moll op. 120 tego wybitnego kompozytora; 8 marca chętni alumni mieli okazję wysłuchać Koncert skrzypcowy A-dur W.A. Mozarta oraz utwory A. Brücknera i W. Lutosławskiego.

Kleryckie talenty muzyczne objawiają się w działalności dwóch seminaryj­nych zespołów muzycznych Genezareth i Bethezda . Zespoły te uświetniają seminaryjne uroczystości, a także wyjeżdżają z koncertami ewangelizacyjnymi do rozmaitych parafii naszej diecezji. Ważnym wydarzeniem dla Genezarethu było wydanie płyty Pobłogosław nas... , na której znalazły się piosenki o treści religijnej, których słowa i muzykę napisali w większości sami członkowie zespołu.

Seminaryjny teatr jest najstarszym teatrem Tarnowa. Został założony w roku 1892. Na przestrzeni przeszło stu lat działalności wystawiał najwybit­niejsze dzieła literatury polskiej i obcej. W tym roku zaprezentował spektakl pt. Daniel, czyli Pan jest mocą naszą . Autorem scenariusza jest ks. prof. Zbigniew Adamek, a muzykę napisał prof. Paweł Adamek. Sztuka przygotowywana jeszcze w 1989 r. dopiero teraz ujrzała światło dzienne. Reżyserii podjął się ks. prefekt Jacek Nowak, opiekun teatru. W wystawienie sztuki zaangażowało się około 50 osób (w tym aż 30 aktorów!). Scenografia, światło, efekty specjalne były dziełem kleryków. Spektakl, w którym przeplatały się różne dziedziny sztuk, trwał ok. dwie godziny. Przedstawienie zostało pokazane dwukrotnie: 21 maja (premiera) dla wspólnoty seminaryj­nej, oraz 5 czerwca dla zaproszonych gości (sióstr zakonnych, pracowników Kurii diecezjalnej, rodzin alumnów itd.). Obydwa audytoria wydały bardzo pochlebne recenzje.

Uzdolnienia aktorskie alumnów przejawiają się również podczas rocznikowych występów z okazji tzw. wieczoru andrzejkowego, mającego charakter kabaretu, wieczoru św. Mikołaja oraz humorystycznej "autoprezen­tacji" pierwszego kursu, po zakończeniu okresu propedeutycznego w Błoniu. Z nostalgią wspominali pobyt w Błoniu, czemu dali wyraz w tytule przedstawienia Wsi spokojna, wsi wesoła...

Wielu alumnów mogło zaprezentować swój talent literacki i dziennikarski poprzez publikowanie artykułów (naukowych, popular­nonaukowych) w "Poślij mnie" - seminaryjnym czasopiśmie ukazującym się już od 1992 r. Każdy numer zawierał - oprócz artykułów - kronikę wydarzeń seminaryj­nych oraz bogatą kronikę fotograficzną.

W związku z jubileuszem trzydziestolecia pracy kapłanów tar­nowskich na misjach został przygotowany przez diakona Jana Bartoszka i wydany w diecezjalnym wydawnictwie "Biblos" schematyzm misyjny, pt.: Tarnowscy kapłani - na misjach i w krajach Wspólnoty Niepodległych Państw , w którym oprócz charakterystyki krajowych i diecezjalnych struktur misyjnych, znajduje się opis sylwetek kapłanów tarnowskich zaanga­żowanych w misyjną działalność Kościoła. Inną inicjatywą związaną z powyższą rocznicą było przygotowanie przy współpracy z diecezjalnym referatem misyjnym, folderu o kapłanach tarnowskich na misjach, który rozdawany jest grupom zwiedzającym Salę Misyjną w naszym seminarium.

Diakon Jan Bartoszek jest również autorem książki pt.: Znaki Chrys­tusowej miłości. Matka Teresa z Kalkuty o sakramentach świętych. Książka została wydana w Warszawie przez wydawnictwo Missio - Polonia, z której dochód został przekazany na misje. W związku z tą publikacją autor wygłosił na misyjnym sympozjum kleryckim w Koszalinie referat na temat nowych form współpracy z misjami.

Paleta kleryckich zainteresowań jest bardzo bogata. Swoje talenty mogą rozwijać w rozmaitych kołach zainteresowań: literackim, fotograficz­nym itd. Dwa razy w tygodniu alumni mają okazję obejrzeć wartościowe filmy i spektakle teatru telewizji.

Na odnotowanie zasługuje działalność Koła Sportowego i drużyny piłki nożnej "Victoria". 14 grudnia zajęła ona I miejsce w V akademickich mis­trzostwach w piłce halowej, rozgrywanych między reprezentacjami wyższych uczelni Tarnowa. 17 lutego, w Częstochowie, reprezentacja naszego seminarium uczestniczyła w V ogólnopolskich mistrzostwach seminariów duchownych w tenisie stołowym i jako drużyna zajęła IV miejsce. Jeden z zawodników, alumn roku trzeciego Marcin Tabor, zajął trzecie miejsce w klasyfikacji indywidualnej. 30 marca zostały rozegrane II Akademickie Mistrzostwa wyższych uczelni Tarnowa również w tenisie stołowym. Tym razem drużyna naszego seminarium zajęła I miejsce. W klasyfikacji indywidualnej nasi wychowankowie uzyskali również wysoką pozycję: I miejsce - Marcin Tabor (III rok) oraz II miejsce - Stanisław Garncarczyk (III rok).

Tradycyjnie w maju poszczególne roczniki wyjeżdżają na dwudniowe wycieczki. W ubiegłym roku akademickim I rok pojechał w Bieszczady i zwiedził m.in. Sanok, Solinę, Komańczę, II - na Słowację, do Czerwonego Klasztoru, III - zwiedzał Przemyśl, Święty Krzyż, IV - podróżował również po Słowacji, V - wybrał się w Beskid Żywiecki.

Wielkim wydarzeniem w naszej ojczyźnie było referendum w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Po raz pierwszy w historii, w budynku seminarium, znajdował się punkt Obwodowej Komisji Wyborczej ds. Referendum. Alumni, na miejscu, przez dwa dni mogli oddać swoje głosy. Przewodniczącym Komisji, składającej się z wyznaczonych przez prezydenta miasta osób świeckich, był ks. prefekt Jacek Nowak. Delegatem prezydenta Tarnowa ds. referendum i obwodu w seminarium był ks. prefekt Wiesław Lechowicz. Lokal wyborczy został urządzony w jednej z sal seminaryjnych. Wyborom towarzyszyło spore zainteresowanie mediów: prasy, radia i telewizji.

"Wpatrujcie się w postaci świętych kapłanów i idźcie śladami tych, którzy ! Znajdziecie ich wśród świętych i błogosła­wionych. Żyjcie przykładem ich życia, bo święci żyją świętymi."

W inauguracyjnej homilii ksiądz biskup wiele miejsca poświęcił nowo błogosławionym, wskazując iż w swoim życiu i posługiwaniu kierowali się owym "Miłować więcej!" Takim był bł. Zygmunt Szczęsny Feliński, bł. Jan Beyzym, i takim kapłanem był także bł. Jan Balicki, niestrudzony spowied­nik i przyjaciel ubogich. Te postaci są zachętą do podejmowania starań o osobiste uświęcenie. Szczególnym przykładem jest postać bł. ks. Romana Sitki. Jego kolejna rocznica śmierci była obchodzona w seminarium bardzo uroczyście. Na Mszę św. został zaproszony ks. Józef Hereśniak, uczeń i wychowanek ks. Sitki, jeden z ostatnich żyjących jeszcze świadków tamtych tragicznych wydarzeń. Ks. Hereśniak przypomniał alumnom postać ks. Romana, zwracając uwagę przede wszystkim na ludzkie cechy i niezwykły talent wychowawczy i pedagogiczny błogosławionego Księdza Rektora.

O tym, że postać błogosławionego rektora jest wciąż żywa w umysłach i pamięci seminaryjnej wspólnoty świadczy także przygotowana przez alumnów roku II inscenizacja teatralna przedstawiająca ostatnie dni i chwile ks. Sitki. Przedstawienie zostało pokazane w auli z okazji rocznicy odzyskania niepodległości, 11 listopada.

Przykładem "umiłowania więcej", aż do przelewu krwi, był św. Stanisław biskup, w postać którego wpatrywano się szczególnie w tym roku, w związku z przypadającą 750. rocznicą jego kanonizacji. W związku z tym, w oknach wystawowych na pierwszym piętrze gmachu dydaktycznego, została urządzona wystawa fotograficzna przypominająca szczepanowskie uroczystości jubileuszowe 900-lecia śmierci św. Stanisława oraz miejsca kultu św. Stanisława w naszej diecezji (kościoły, kaplice, obrazy, rzeźby itd.). Nadto wystawa zawiera fragmenty literackich utworów mówiących o życiu i śmierci Rodaka tarnowskiej ziemi. Wystawę opracował ks. prefekt Jacek Nowak. W centralnych uroczystościach w Szczepanowie, w dniach swój udział mieli także alumni i przełożeni naszego seminarium. Swój dzień Seminarium Duchowne miało 8 maja. Alumni wraz z księżmi przełożonymi i profesorami udali się w pielgrzymce do szczepanowskiego sanktuarium, gdzie uczestniczyli we Mszy św. pod przewodnictwem biskupa tarnowskie­go. Udział alumnów w diecezjalnych uroczystościach stanisła­wowskich przejawiał się także w codziennych asystach liturgicznych, pomocy w rozdzielaniu Komunii św. czy pracach porządkowych podczas tygodniowego odpustu. Na zakończenie obchodów 750-rocznicy kanonizacji św. Stanisła­wa, 10 maja, wszyscy uczestniczyli w uroczystej Mszy św. z udziałem legata papieskiego kard. Josepha Ratzingera, prefekta Kongregacji Nauki Wiary oraz Episkopatu Polski. Kardynał Ratzinger udzielił wywiadu dla naszego czasopisma "Poślij mnie" (nr 2, lato 2003, s. 5-6).

"Niech zatem przedmiotem medytacji, przepowiadania i punktem odniesienia w całej tegorocznej formacji seminaryjnej będzie dialog Zmartwychwstałego Chrystusa z Piotrem nad jeziorem Genezaret. Zmartwychwstały postawił Piotrowi pytanie o miłość, o miłość większą w porównaniu z innymi: (J 21,15)."

Piękną realizacją dialogu Zmartwychwstałego Chrystusa z Piotrem w dzisiejszych warunkach jest decyzja pozostawienia wszystkiego i "przepra­wienia się do Macedonii", by pomagać, by głosić Dobrą Nowinę o miłującym Zbawicielu. Do tego zadania i takiej decyzji alumni przygotowują się przez zaangażowanie w misyjne dzieło Kościoła, a na terenie Semi­narium w działalność ruchliwego Ogniska Misyjnego. Celem Ogniska Misyjnego jest uwrażliwienie kleryków na misyjną działalność Kościoła, to też całoroczny program pracy zespołu misyjnego, jest tak przygotowywany, aby formował w alumnach postawę odpowiedzialności za misje " ad gentes ".

Rok akademicki 2002/03 był zarówno dla Ogniska Misyjnego, jak i całej wspólnoty seminaryjnej bogaty w wydarzenia o podłożu misyjnym. Wiele z tych wydarzeń z pewnością pozostanie na długo w świadomości kleryckiej. Tak się składa od kilku już lat, że tydzień misyjny stanowi inaugurację wszystkich imprez i wydarzeń misyjnych przeżywanych w seminarium. A to dlatego, iż przypada on na miesiąc październik i jest pierwszą okazją w ciągu roku akademickiego do zwrócenia uwagi na sprawy misji.

Podczas tygodnia misyjnego, który trwał od 20 do 26 października, sprawowane były Msze św. pod przewodnictwem misjonarzy, wspólne lektury z misjonarzami: ks. dr Czesławem Noworolnikiem oraz z o. Stanisławem Olesiakiem SVD.

Kolejnym wydarzeniem było sympozjum misyjne na temat: Męczeństwo drogą powołania misyjnego , które odbyło się 14 listopada Wygłoszono następujące referaty: Misjonarze męczennicy - świadkami wiary (ks. dr K. Czermak), Męczennicy z Pariacoto (o. dr Zdzisław Gogola OFM Conv), Świadek wiary - kleryk Robert Gucwa (O. Wojciech Lula SMA z Warsza­wy), Ks. Jan Czuba - męczennik fideidonista (ks. Jan Wnęk z CFM w Warszawie).

7 listopada w seminaryjnej kaplicy Mszę św. celebrowali udający się do pracy misyjnej: ks. Tomasz Atłas (Republika Konga), ks. Marek Pawełek (Brazylia), ks. Robert Zając (Peru), ks. Tomasz Kania (Republika Konga), ks. Stanisław Kuczaj (Republika Środkowoafrykańska) .

3 grudnia do Papieskiej Unii Misyjnej zostało włączonych 39 diakonów, którego dokonał ks. Andrzej Bakalarz. Również w tym miesiącu grupa kleryków wzięła udział w nocnym czuwaniu PUM w Częstochowie.

W kolejnych miesiącach roku organizowany był comiesięczny dzień misyjny, na który zapraszano misjonarza, który przewodniczył Mszy św. i prowadził lekturę duchowną. W trakcie takich dni odbywała się również zmiana tajemnic różańcowych i spotkanie Ogniska Misyjnego. W Semi­narium gościli: 23 stycznia - ks. Wojciech Wątroba (Peru), 18 lutego - ks. Dariusz Buras (Atyrau - Kazachstan), 14 marca - ks. Eugeniusz Szyszka (RCA, obecnie krajowy sekretarz Papieskich Dzieł Rozkrzewiania Wiary), 11 czerwca - ks. Piotr Boraca (RCA).

Podczas okresu Wielkiego Postu została przeprowadzona akcja "Rybka", która polegała na rozprowadzaniu breloczków w kształcie rybki, zrobionych ze sznurka, z których dochód przeznaczony był na seminarzys­tów w Afryce.

W tym roku, 17 maja, minęła trzydziesta rocznica wyjazdu pierwszych kapłanów diecezji tarnowskiej na misje. W związku z tym wydarzeniem została przygotowana wystawa przedstawiająca zdjęcia z pracy kapłanów tarnowskich w krajach misyjnych, w których aktualnie przebywają. Klerycy mogli się zapoznać z charakterystyką kraju oraz dowiedzieć się, gdzie pracują konkretni kapłani z naszej diecezji. Wystawa była ubogacona eksponatami z poszczególnych krajów misyjnych, gdzie pracują tarnowscy fideidoniści.

Oprócz wyżej wymienionych inicjatyw, Ognisko Misyjne realizowało stałe punkty rocznego programu działalności takie jak: wysyłanie życzeń do misjonarzy z okazji świąt i umieszczanie artykułów o treści misyjnej do seminaryjnego pisma "Poślij mnie".

Działalność Ogniska Misyjnego jest świadectwem zatroskania o formację misyjną w naszym seminarium, aby wychodzili z niego ludzie kompetentni i dobrze przygotowani do ewangelizacji, szczególnie w pełnieniu misji " ad gentes "

"Respice finem! , pracy intelektualnej i formacyj­nej jest kapłaństwo, kapłańskie święcenia, które zarazem są począt­kiem realizowa­nia kapłańskiej misji. Tym bardziej więc każdy powinien podej­mować swoje obowiązki roztropnie - prudenter, czyli w sposób jak najlepiej przygotowują­cy do posługi kapłańskiej w komplikujących się układach globalnych, zarówno politycznych, społecznych i religijnych XXI wieku."

Na tę misję, do współczesnego świata i człowieka posłał biskup tarnowski 38 diakonów, którym 24 maja 2002 r. udzielił w tarnowskiej katedrze święceń prezbiteratu. Ta wielka i wzruszająca uroczystość zgromadziła wokół nowo święconych część prezbiterium tarnowskiego, seminarium, rodziców, rodzeństwo. W homilii, którą biskup skierował do kandydatów do święceń, zapytał każdego z nich "Czy miłujesz więcej? Chrystusa i Jego Mistyczne Ciało, czyli Kościół. Czy miłujesz więcej?" Następnie biskup konsekrator zwrócił uwagę, że słowa, które Apostoł Narodów usłyszał: "Przepraw się do Macedonii i pomóż nam!" - odnoszą się do każdego, kto - miłując więcej - chce pójść z Dobrą Nowiną aż po krańce ziemi. "Tak, potrzebujemy pomocników - mówił biskup - na miarę Tymoteusza, aby przeprawiali się do Macedonii i udzielali pomocy tym, którzy nie słyszeli Ewangelii Jezusa Chrystusa. (...) Nie możecie zamykać swoich uszu i serca na to wołanie: "Przepraw się i pomóż nam!". Na koniec Pasterz tarnowski zawierzył wszystkich nowo wyświęconych Maryi, Matce Różańca Świętego. W imieniu neoprezbiterów słowa podziękowania księdzu biskupowi, przełożonym seminaryjnym, rodzicom, złożył ks. Rafał Zborowski. Uroczystości w katedrze zakończyły się wręczeniem listów dla rodziców najmłodszych kapłanów diecezji tarnowskiej. Po tych uroczystoś­ciach, w auli Seminarium Duchownego, odbyła się pożegnalna akademia, w czasie której młodsi koledzy nowo wyświęconych, seminaryjna grupa teatralna oraz zespół instrumentalny "Genezareth", przedstawili montaż słowno-muzyczny pt. Słowo na drogę . Swoje życzenia skierował do kapłanów rektor seminarium ks. prof. Stanisław Budzik. Podkreślił w nich, że seminarium duchowne, które przez sześć lat było dla nich domem, w którym wzrastało i dojrzewało ich powołanie do kapłaństwa, teraz stanie się dla nich domem, do którego będą wracać z duszpasterskich wędrówek. Neoprezbiterzy otrzymali dokumenty ukończenia studiów teologicznych oraz pamiątkowe obrazki. W tym roku był to wizerunek św. Stanisława, biskupa i męczennika. Na zakończenie akademii przemówił ks. Marcin Babiński, który w imieniu całego kursu podziękował Seminarium za wychowanie, wiedzę i formację, która prowadziła do tego dnia.

Nazajutrz, w rodzinnych parafiach, neoprezbiterzy odprawiali swoje prymicje. Księża przełożeni i profesorowie odwiedzili swoich wychowan­ków, a niektórzy wygłosili kazania prymicyjne.

27 maja, w seminaryjnej kaplicy, nowo wyświęceni kapłani odprawili uroczystą Mszę św. dziękczynną za dar kapłaństwa i seminaryjnej wspól­noty. Homilię wygłosił ksiądz rektor, a słowa podziękowania skierował do uczestników Eucharystii ks. Krzysztof Szebla.

Na koniec neoprezbiterzy udzielili przełożonym, siostrom zakonnym, pracownikom świeckim oraz swoim kolegom prymicyjnego błogosła­wieństwa. Najmłodsi kapłani jeszcze raz, 28 listopada, zgromadzili się w kaplicy Seminarium. Tym razem, by w czasie uroczystej Mszy św. złożyć Seminarium materialny dar ich wdzięcznego serca.

Święcenia diakonatu odbyły się, 31 maja, w Krościenku i Szczepa­nowie równocześnie. Do tej uroczystości przygotowywało się podczas tygod­niowych rekolekcji w Gosławicach alumni roku V pod kierunkiem o. Grzegorza Lechowicza. Każdego roku, tradycyjnie, do parafii na święcenia zapraszani są lektorzy i ministranci sąsiednich dekanatów. I tym razem kościoły w Szczepanowie i Krościenku gościły tych, którzy na co dzień są tak blisko ołtarza w swoich wspólnotach parafialnych.

Święceń diakonatu w Krościenku udzielił ordynariusz tarnowski bp Wiktor Skworc. Z Pasterzem diecezji koncelebrowali: ks. rektor seminarium, ojciec duchowny oraz dwaj księża prefekci oraz kapłani przybyli na tę uroczystość. Ksiądz biskup w homilii skierowanej do kandydatów nawiązał do seminaryjnego hasła "Miłować więcej" i podkreślił, że "święcenia diakonatu, bezpośrednio związane z systematyczną pracą formacyjną, jaka miała miejsce w seminarium, są przede wszystkim oficjalną, publiczną deklaracją wobec Kościoła, że miłuję więcej". Tę deklarację złożyło 16 diakonów. W ich imieniu, na koniec Mszy św., podziękował diakon Tomasz Rąpała, który powiedział: "Pragniemy iść i głosić całemu stworzeniu na dachach - prawdę i piękno, i światło, i życie. I w tej posłudze chcemy spłonąć".

W Szczepanowie święcenia diakonatu z rąk bpa Jana Styrny przyjęło 27 alumnów. Im także towarzyszyła spora grupa ministrantów i lektorów z pobliskich parafii, rodziny, przyjaciele. Mszę św. z księdzem biskupem koncelebrowali księża przełożeni seminarium oraz kapłani - goście. Bp Jan Styrna w homilii, przywołując postać rodaka szczepa­nowskiej ziemi, św. Stanisława, zwrócił uwagę na najważniejsze rysy posługi diakona, którym na­leży być wiernym przez całe życie. "Będziecie z Kościoła czerpać, a jednocześnie będziecie darem dla Kościoła, w tym co najważniejsze, (...) w najważniejszej dziedzinie, jaką jest zbawienie człowieka. Być darem, to żyć w postawie służby. I w tę postawę służebną trzeba się zakorzenić. Na zawsze trzeba pozostać w tej formacji diakona". Za udzielenie święceń słowa wdzięczności pod adresem księdza biskupa skierował diakon Adam Sroka.

Są takie wydarzenia w seminaryjnym życiu, które zapadają głęboko nie tylko w pamięć, ale i serce. Jednym z nich jest obrzęd tzw. obłóczyn. W tarnowskim seminarium, każdego roku, w uroczystość Chrystusa Króla odbywa się ceremonia przywdziania stroju duchownego. Tak było i w tym roku akademickim, 24 listopada 2002 r., czterdziestu alumnów trzeciego roku przez przyjęcie sutanny wyraziło pragnienie poświęcenia swojej młodości i oddania życia na służbę Chrystusowi w kapłaństwie.

Kaplica seminaryjna tylko jeden raz w roku jest tak wypełniona. Właśnie podczas obłóczyn. Przyjechali rodzice, rodzeństwo, najbliższa rodzina. W czasie Mszy św., której przewodniczył ks. Rektor, alumni ubrani w garnitury w napięciu czekali na ten moment, o którym marzyli od pierwszych niemal chwil w seminarium. Ks. Rektor odmówił modlitwę i poświęcił nowe sutanny. W homilii, którą do nich skierował, podkreślił sens i wartość duchownego stroju, zaznaczając, że sutanna jest darem, ale także zadaniem i wielkim zobowiązaniem. Ks. Rektor przypomniał także o obowiązkach, jakie wypływają z faktu przywdziania duchownego stroju. Po homilii alumni, niosąc złożone nowiutkie sutanny, udali się do auli, gdzie starsi koledzy pomogli im je założyć. Kiedy wszyscy ubrali się już w sutanny, zostali wprowa­dzeni do kaplicy przez opiekuna roku, ks. prefekta Jacka Nowaka. Byli niby tacy sami, a jednak inni. Nikt nie krył wzruszenia i łez. "Kiedy wchodziłem do kaplicy nogi miałem jak z waty - zwierza się Piotr. - Bałem się, czy się nie zaplączę, czy nie przewrócę. Ale poczułem wtedy także coś innego - oto przez ten zewnętrzny znak dokonało się we mnie coś, o czym do tej pory tylko rozmyślałem. Dokonała się jakaś niewidoczna przemiana".

Do ostatniego "posyłam was..." alumni przygotowują się przez wspólnotowe i indywidualne spotkania i rozmowy z księdzem biskupem i z księdzem rektorem oraz każdy rocznik ze swoim ojcem duchownym i opiekunem roku. Problematyka tych spotkań, podczas cotygodniowych lektur duchow­nych, obejmowała zagadnienia przewidziane w Programie formacji do kapłaństwa w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie . Z grona księży przełożonych Seminarium odszedł ks. dr Jan Gębarowski, który przez siedem lat pełnił obowiązki ojca duchownego, a teraz został zamianowany proboszczem parafii św. Maksymiliana w Tarnowie. Jego miejsce zajął ks. Janusz Paciorek, po studiach na UKSW w Warszawie.

Tłem tych wszystkich formacji jest ofiarna i cicha praca sióstr zakonnych ze zgromadzenia św. Józefa. Siostry józefitki służą seminaryjnej wspólnocie, pracując w kuchni, kancelarii i bibliotece. Alumnom rozpo­czynającym formację w Błoniu służą siostry ze Zgromadzenia Misyjnego Służebnic Ducha Świętego. W obydwu seminaryjnych domach, w Tarnowie i Błoniu, pracują także ludzie świeccy. To ich także, często niezauważalnej pracy, alumni zawdzięczają godne warunki studiowania i przygotowywania się do posługi kapłańskiej.

Rok akademicki 2002/2003 był również kolejnym rokiem intensywnej rozbudowy seminarium. W Błoniu została wyremontowana willa "Ave", pamiętająca czasy II wojny światowej i wydarzenia z 22 maja 1941 r., kiedy został aresztowany ówczesny rektor seminarium, ks. Roman Sitko. W zabytkowym domu dokonano izolacji jego murów, doprowadzono wodę miejską i wymieniono stropy. Wymieniona została cała konstrukcja dachowa, którą pokryto nową dachówką. W wili zostanie w przyszłości urządzona izba pamięci błogosławionego ks. Romana. W Tarnowie natomiast prace budowlane koncentrowały się wokół kaplicy i auli. Obydwa obiekty zostały pokryte miedzianą blachą oraz zamontowano w nich stolarkę okienną. Ponadto w kaplicy wykonano instalacje elektryczne, oświetleniowe i nagłośnieniowe. W miesiącach wakacyjnych otynkowano wewnętrzne ściany kaplicy. Jednocześnie trwały prace nad projektem wystroju nowej auli. Na wiosnę 2003 r. rozpoczęto budowę kuchni i seminaryjnej jadalni. W związku z tym należało przygotować teren pod budowę, a przede wszystkim przenieść kanał miejski pamiętający jeszcze czasy austriackie. Należało też zburzyć stare zabudowania gospodarcze. Szczególnie skompli­kowane i długie były roboty ziemne związane z przygotowaniem funda­mentów. Wkrótce zabetonowano ławy i w wakacje rozpoczęło się wzno­szenie murów. Obok prac budowlanych przez cały czas trwały prace remontowe w gmachu dydaktycznym seminarium oraz w posiadłościach seminaryjnych w Porębie Radlnej i Zakopanem. Całością prac budowlanych i remontowych kierowali dyrektor administracyjny seminarium ks. mgr lic. Janusz Majda oraz ks. prałat Stefan Cabaj.

* * *

Szczególnym czasem sprawdzenia ukochania Chrystusa i Kościoła są wakacje, czas odpoczynku, ale i intensywnego apostolstwa na szlakach rozmaitych wakacyjnych wędrówek. Na tę posługę, na zdawanie egzaminu i udzielania odpowiedzi na pytanie o umiłowanie Chrystusa, posłał alumnów, 20 czerwca 2003 r., Pasterz Diecezji bp Wiktor Skworc podczas Mszy św. na zakończe­nie roku akademickiego. We wstępie do Eucharystii ks. rektor prof. Stanisław Budzik, witając wszystkich obecnych, szczególnie powitał ks. prof. Jana Dudziaka, który z końcem obecnego roku akademickiego kończy swoje wykłady w seminarium. "Księże Profesorze - mówił ks. rektor - spośród pięćdziesięciu jeden lat Twojego kapłaństwa właściwie prawie wszystkie poświęciłeś naszemu Seminarium. Po rocznej praktyce duszpaster­skiej jako wikariusz w Grybowie i trzech latach studiów w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w 1956 r. przybyłeś do naszego seminarium jako prefekt i sprawowałeś tę funkcję przez czternaście lat. Od razu byłeś wykładowcą języka łacińskiego, języka polskiego, a od początku lat sześćdziesiątych, przez czterdzieści niemal lat, wykładowcą prawa kanonicznego. Wszyscy tutaj obecni księża profesorowie i przełożeni od najstarszych aż po najmłodszych wyszli spod Twojej wychowawczej i profesorskiej ręki. My wszyscy, cała wspólnota seminaryjna, wyrażamy Ci swoją głęboką wdzięczność. Wszyscy prosimy Boga w tej Eucharystii, aby Ci błogosławił, aby Cię darzył zdrowiem, darami Ducha Świętego na dalsze lata współpracy z naszym Seminarium".

Ksiądz biskup, zwracając się w homilii do uczestników Eucharystii, podkreślił, że koniec roku akademickiego jest dla Niego okazją do tego, aby podziękować wszystkim, którzy prowadzili pracę formacyjną, którzy ubogacali intelektualnie alumnów i prowadzili do kapłaństwa. Ksiądz biskup wyraził wdzięczność ks. prof. Janowi Dudziakowi za tyle lat pracy wychowawczej i naukowej w naszym Seminarium. To "właściwie złoty jubileusz, który zapisuje się w historii Seminarium złotymi zgłoskami. Serdecznie księdzu profesorowi za tę pracę dziękujemy podczas tej Eucharystii i tą Eucharystią" - podkreślił ksiądz biskup.

Zwracając się do alumnów, Pasterz diecezji, wezwał wszystkich do zrobienia szczegółowego rachunku sumienia, co każdy zrobił z bogactwem czytanego przez miniony rok Bożego słowa, "co zrobiliście ze słowem Bożym głoszonym przez świadków Ewangelii, ze słowem Papieża, biskupa, ojców duchownych, rektora". Ksiądz biskup podkreślił, że wakacje nie są przerwą w formacji do kapłaństwa, do jest dalszy etap, trudniejszy, bo bez przełożonych, profesorów, bez seminaryjnego regulaminu. "Trzeba przyoblec się w człowieka nowego, człowieka Ewangelii, który nie gromadzi skarbów na ziemi, a za jedyny skarb uznaje Boga i przy Nim, a raczej w Nim lokuje swoje serce" - powiedział ksiądz biskup. A na zakończenie wyraził życzenie, aby w czasie wakacji doskonaliła się w każdym owocująca wszelkim dobrem wierność własnemu sumieniu: "Niech ta wierność owocuje przyoblekaniem się w człowieka nowego, w człowieka Ewangelii, bo tylko ten może być jej autentycznym świadkiem".

Na zakończenie Eucharystii słowa podziękowania dla księdza biskupa skierował diakon Wojciech Karpiel. W pięknych słowach wyraził wdzięcz­ność naszemu Pasterzowi za hasło i zachętę do miłowania więcej oraz za to, że dzięki jego posłudze odpowiedź miłości mogła przybrać konkretne kształty. Stało się to przez udzielenie święceń prezbiteratu, diakonatu i dopuszczenie do posług lektora i akolity.

Przedstawiciel alumnów zwrócił się także z podziękowaniem do ks. prof. Jana Dudziaka. Dziękując mu za przykład rzetelnej pracy naukowej i dydaktycznej, podkreślił świadectwo kapłańskiego życia księdza prałata - "Jest to świadectwo niezłomnej miłości do Chrystusa i Kościoła. Wyrazem tej miłości jest chociażby przykład modlitwy. Tak wiele razy, Księże Profesorze, spotykaliśmy Ciebie tu, w kaplicy, gdzie w ciszy i skupieniu adorowałeś Jezusa, wskazując nam przez to na Tego, który ma być pierwszy w naszym życiu. Dziś kończy się czas Twojej służby jako wykładowcy, ale wierzymy, że będziesz zawsze blisko seminaryjnej wspólnoty, która zapewnia Cię o modlitewnej pamięci".

Z błogosławieństwem pasterskim księdza biskupa wyruszyli wszyscy alumni na wakacje, podczas których - oprócz wypoczynku - podejmowali również rozmaite posługi: na oazach, rekolekcjach dla ministrantów, kursach szkoleniowych, grupach roboczych i dyżurach w seminarium, dyżurach w Muzeum Diecezjalnym, klasztorze Sióstr Klarysek w Starym Sączu. Swoją obecność zaznaczyli także na Ukrainie i Białorusi, gdzie pomagali w pracy duszpasterskiej. Wakacyjny czas był z pewnością najlepszą, bo konkretną, odpowiedzią na pytanie Zmartwychwstałego Chrystusa "Czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?"