Biblia księgą żywych  - Homilia podczas nabożeństwa Słowa Bożego, inaugurującego Dzieło Biblijne im. Jana Pawła II  - (Tarnów - Katedra, 11 października 2007 r.)

 Umiłowani, Siostry i Bracia!

Nasz rodak, poeta i pisarz, Roman Brandstaetter, modlił się w jednym z utworów o ustanowienie święta Biblii. Poeta prosił, aby było to święto Spożywania Pisma Świętego:

"Niechaj w to święto,
Ustanowione ku chwale
Ksiąg Twoich,
Wszelka dusza ludzka
Posiądzie umiejętność ich czytania
I do syta nakarmiona ich treścią
Pogłębi swoją wiarę,
Pojmie
I zrozumie,
I wie,
Że bez znajomości Twoich wersetów,
Nieśmiertelnych,
Zbawiennych
I wyzwalających,
Każde życie jest figowcem uschniętym,
A każda śmierć bezowocna"  
(Modlitwa o ustanowienie święta Spożywania Pisma Świętego).

Dziś, zgromadzeni w tarnowskiej katedrze na nabożeństwie słowa Bożego, pragniemy włączyć się w modlitwę poety, a inaugurując Dzieło Biblijne im. Jana Pawła II w diecezji tarnowskiej, w pewien sposób już uczestniczymy w święcie Spożywania Pisma Świętego. Biblia bowiem jest dla nas pokarmem, który daje życie. Biblia jest dla nas Księgą życia.

 Siostry i Bracia!

Roman Brandstaetter w "Kręgu biblijnym" przywołuje zwyczaj swojego dziadka, który na wewnętrznych stronach okładek Biblii zapisywał daty śmierci przodków i najbliższych. Gdy czynił to po raz kolejny, młody Roman zapytał go: "Dlaczego zapisujesz w Biblii imiona umarłych?". Dziadek odparł: "Bo jest księgą żywych".

O Biblii można jednak powiedzieć jeszcze więcej. Biblia nie tylko jest Księgą żywych, ale jest Księgą życia! Przypomina nam o tym poemat o stwo- rzeniu, który podkreśla wielokrotnie, że stwórcze słowo Boga daje życie. Człowiek, używając słowa, może jedynie nazywać różne przejawy życia. Bóg swoim słowem ma moc ich ustanawiania.

Biblia jest także Księgą życia doczesnego. Zawiera bowiem na swoich kartach mądrość życiową. Daje odpowiedź na pytanie jak żyć, aby już w ży- ciu ziemskim znaleźć radość, pokój, wiarę, nadzieję i miłość. Trzeba jednak, abyśmy słowu Boga byli posłuszni jak Jozue, który usłyszał od Pana wezwanie: "Niech ta Księga Prawa będzie zawsze na twoich ustach: rozważaj ją w dzień i w nocy, abyś ściśle spełniał wszystko, co w niej jest napisane, bo tylko wtedy powiedzie ci się i okaże się twoja roztropność" (Joz 1,8). Wieki później Pan Jezus powiedział: "Błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je" (Łk 11,28) - błogosławieni, czyli szczęśliwi. Biblia zatem jest źródłem szczęśliwego - błogosławionego życia. Potwierdzają to także słowa Błogosławieństw, które stały się nowym kodeksem życia chrześcijańskiego. Posłuszeństwo Błogosławieństwom rodzi życie szczęśliwe już tu, na ziemi, a kiedyś w wieczności.

Wiemy jednak, że człowiek nie zawsze chciał być posłuszny słowu Boga, skutkiem czego tracił życie, cierpiał niezwykły głód. Idąc za mirażami życia bez Boga, bez Jego słowa jako drogowskazu, skazywał się na wygnanie, wyłączenie z przestrzeni życia Bożego. Jak ostrzeżenie brzmią słowa, wygłoszone w imieniu Pana, przez proroka Amosa: "Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana - gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich. Wtedy błąkać się będą od morza do morza, z północy na wschód będą krążyli, by znaleźć słowo Pańskie, lecz go nie znajdą" (Am 8,11-12).

Kościół jest depozytariuszem objawionego słowa Bożego, a Biblia jest Księgą życia przez Kościół i dla Kościoła. Kościół bowiem rodził się i wciąż się rodzi ze słowa Bożego. To właśnie słowo Boże - jego głoszenie, słuchanie i zachowywanie - decyduje o żywotności i dynamizmie Kościoła. Dlatego święty Paweł tak usilnie zachęcał Tymoteusza: "Głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę, w razie potrzeby wykaż błąd, poucz, podnieś na duchu  z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz. Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili, ale według własnych pożądań - ponieważ ich uszy świerzbią - będą sobie mnożyli nauczycieli" (2 Tym 4,2-3).

Syn ziemi afrykańskiej, św. Augustyn, w dziele De doctrina christiana (cz. IV) dzieli się uwagami, które pomimo upływu kilkunastu wieków wciąż są aktualne i ważne. Biskup Hippony mocno przeżywał fakt, iż mówcy przekazujący fałszywe nauki zdobywali uwagę i życzliwość wielu słuchaczy, podczas gdy głosiciele prawdy ewangelicznej spotykali się z nikłym zainteresowaniem. Jak to jest możliwe, pytał, że jedni popychają i pociągają słuchaczy ku błędom, a drudzy usypiają ich i czynią oziębłymi w służbie prawdy? Nie mógł się z tym pogodzić, jak i dziś my nie godzimy się np. na coraz większą popularność sekt; jak nie godzimy się z wpływami fałszywych proroków, głoszących swoje nauki z areopagu mass-mediów. Jakie wyjście z tej sytuacji widział św. Augustyn? Po pierwsze - uważał, że należy tym bardziej przepowiadać prawdę, głosić słowo Boże. Pisał: "Zgoda, że prawda nie jest łatwa do przyjęcia, nie tak bardzo uwodzicielska, nie tak wzruszająca, ale mimo to należy ją głosić". Po drugie - wzywał do przemawiania opartego na mądrości, która zawarta jest na kartach Biblii. Podkreślał, że "człowiek przemawia mniej lub bardziej mądrze w zależności od postępu w znajomości Pisma Świętego". Tak rozumiana mądrość winna być podstawą wszelkich form głoszenia Ewangelii. A jest to nasze główne zadanie: głosić słowa życia, głosić Jezusa Chrystusa - Ewangelię życia. Obowiązek misji, ewangelizowania człowieka i kultur ludzkich, jest fundamentalnym zadaniem dla Kościoła. Jesteśmy bowiem powołani, aby słuchacze słowa Bożego nie tylko kierowali się nim w życiu doczesnym, ale w jego świetle dążyli do życia wiecznego.

Biblia jest Księgą życia wiecznego. Zawiera słowa prawdy prowadzącej ku życiu w domu Ojca w niebie. Wspomnijmy reakcję apostoła Piotra na pytanie Jezusa, który widząc odchodzących od Niego ludzi, zapytał uczniów: "czyż i wy chcecie odejść?" (J 6,67). Św. Piotr rzekł wówczas: "Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego" (J 6,68). Biblia jest poniekąd tabernakulum Bożego słowa - słowa życia wiecznego, z którego możemy czerpać pożywienie konieczne, by nie ustać w drodze do zjednoczenia z Bogiem. Wszak "nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych" (Pwt 8,3). Ten pokarm prawdy, dający życie wieczne tym, którzy jej będą posłuszni, został złożony  w nasze ręce, abyśmy dzielili się nim z innymi i tak wspólnie przekraczali granicę między teraźniejszością a wiecznością w pielgrzymce wiary. Jezus mówił do Apostołów, aby nakarmili tłumy: "Wy dajcie im jeść." Podobnie  i dziś mówi do nas: "Dajcie jeść Waszym siostrom i braciom. Karmcie ich moim Słowem i moim Ciałem, aby mieli życie i mieli je w obfitości".

Umiłowani!

Nie zapominamy, że Dzieło Biblijne, roztaczające coraz szersze kręgi ma patrona, to Sługa Boży Jan Paweł II. Z perspektywy minionych lat Jego pontyfikatu możemy powiedzieć, że był sługą słowa Bożego, bo najpierw był przyjacielem i sługą Słowa Wcielonego. "Słowo" adorował, kontemplował, a potem przekazywał ludzkiej rodzinie; uczył rozpoznawać Syna Bożego i do Niego prowadził.  

Dziś temu wielkiemu Pasterzowi Kościoła stawia się pomniki, buduje monumenty mające upamiętnić Jego niezwykły dla Polski i świata pontyfikat. To pewnie ważny i potrzebny znak pamięci. Jednak niezwykłym monumentem - jakiego wznoszenie dziś oficjalnie inaugurujemy w Kościele tarnowskim - jest Dzieło Biblijne. Inaugurujemy niekończące się święto Spożywania Słowa Bożego. Wszyscy diecezjanie są zaproszeni na tę wielką ucztę, której patronuje Jan Paweł Wielki. Wszyscy - zarówno duchowni, jak i wierni świeccy są zaproszeni do budowania tego duchowego pomnika, jakim będzie poznanie i umiłowanie objawionego słowa, które dla nas i dla naszego zbawienia stało się Ciałem i zamieszkało miedzy nami.

Oby Biblijne Kręgi rosły i rozszerzały się, aby dzięki nim Boska Obecność w ludzkich słowach Pisma była na nowo odkrywana, kontemplowana i przekazywana.

Dominikańskie wezwanie: contemplata aliis tradere staje się naszym zadaniem. Spożywajmy Pismo Święte, posilajmy się słowem Boga, medytujmy nad nim i wprowadzajmy w codzienne życie. Tylko wtedy będziemy prawdziwie prorokami Boga i apostołami Słowa Wcielonego, naszego Pana Jezusa Chrystusa, który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

CZĘŚĆ I: URZĘDOWO-INFORMACYJNA

Akta Stolicy Apostolskiej

Akta Konferencji Episkopatu Polski

Akta Biskupa Tarnowskiego

Dekrety

Z życia diecezji

Jubileusze-godności – zwolnienia – nominacje

Zmarli kapłani

CZĘŚĆ II: FORMACYJNO-PASTORALNA

Opracowania