Untitled Document
"Wstańcie, chodźmy!" (por. Mk 14,42)

Kazanie metropolity krakowskiego kardynała Franciszka Macharskiego
(Tarnów-Katedra, 3 kwietnia 2004 r.)

Umiłowani Bracia i Siostry,

Oto jesteśmy otaczając nowego biskupa. Myśmy go tutaj niejako przyprowadzili, żeby się stało rzeczywistością, pełną rzeczywistością to, co wyrażają słowa: "wybrany na biskupa". Tej elekcji dokonał Jan Paweł II.

1. Jego słowa niech nas poprowadzą w drodze do tajemnicy biskupiej egzystencji: "Biskupstwo to jest jak gdyby jeszcze dalsze i jeszcze inne odkrycie kapłaństwa. A dokonuje się ono na tej samej zasadzie: dokonuje się przede wszystkim poprzez ten zwrot do Jezusa Chrystusa, jedynego Pasterza i Biskupa dusz naszych. Ten zwrot jest głębszy, jeszcze gorętszy i jeszcze bardziej wymagający. Dokonuje się ono równocześnie przez zwrot do dusz, do dusz nieśmiertelnych, które zostały Krwią Chrystusa odkupione. Ten zwrot do dusz może nie jest tak bezpośredni, jak w pracy i działalności kapłana parafialnego, proboszcza czy wikarego, ale za to jest on jeszcze rozleg­lejszy, bo przed biskupem niejako szerzej otwiera się wspólnota Kościoła. Kościół w świadomości nas, biskupów Vaticanum II, to miejsce spotkania całej rodziny człowieczej, miejsce pojednania, zbliżenia - pomimo wszystko - zbliżenia, za cenę dialogu, zbliżenia za cenę cierpienia". To nie słowa papieskiej Adhortacji, ale słowa kardynała Karola Wojtyły w roku 1969 w jednej z naszych katedr, niedawno przypomniane przez Ojca Świętego.

2. Katedra Tarnowska jest teraz Wieczernikiem. Tam jest źródło tajemnicy biskupstwa. A jest ona uczestnictwem w "mysterium caritatis". Nauczyciel i Pan powiedział w Wieczerniku do Apostołów: "Jak Mnie umiłował Ojciec, tak Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości Mojej!" (J 15,9). - Także w Wieczerniku Apostołowie zostali ubogaceni przez Chrystusa po Jego Zmartwychwstaniu wylaniem Ducha Świętego zstępujące­go na nich, oni zaś przekazali dar duchowy swoim pomocnikom przez włożenie na nich rąk. I tak dar ten przekazany został do nas w sakrze biskupiej. Tak mówi Sobór w Konstytucji "Lumen gentium" - (nr 21).

3. Pamiętamy, że pomiędzy Wieczernikiem objawienia miłości w Eucharystii - i umywania nóg, a Wieczernikiem wylania Ducha Świętego był Ogród Oliwny, Jezusowa Męka i Golgota, i Zmartwychwstanie. Tamtędy prowadzi droga Apostołów w świat. Tak też Jezus im powiedział na Górze Oliwnej: "Wstańcie, chodźmy!" (por. Mk 14,42).

Tak też Chrystus powie dziś następcy swoich Apostołów, namaszczo­nemu biskupowi Stanisławowi, po włożeniu rąk i słowach konsekracji: "Wstańcie, chodźmy!". Tak powie: "chodźmy". I pójdziecie - Jezus i Jego sługa Stanisław, którego nazywa swoim przyjacielem. Zawsze razem, Miłość Wcielona i ten, który jej zaufał. Razem - i na Tabor, i na Górę Oliwną, i na Golgotę, i w świat daleki i bliski. Żeby Miłość była kochana.

"Ewangelia nadziei, przekazana Kościołowi i przezeń przyswojona, musi być głoszona na co dzień i każdego dnia trzeba dawać o niej świadectwo. Takie jest powołanie Kościoła we wszystkich czasach i we wszystkich miejscach. Taka jest również misja Kościoła w dzisiejszej Europie. Obowiązek ewangelizacji należy uważać za łaskę i właściwe powołanie Kościoła; wyraża on najprawdziwszą jego właściwość. Kościół jest dla ewangelizacji, czyli po to, aby głosił słowo Boże i nauczał, ażeby przez nie dochodził do nas dar łaski, żeby grzesznicy jednali się z Bogiem, a wreszcie żeby uobecniał nieustannie ofiarę Chrystusa we Mszy św., która jest pamiątką Jego śmierci i chwalebnego zmartwychwstania>".

(Jan Paweł II, Ecclesia in Europa, nr 45)

Untitled Document

kwiecień - czerwiec 2004

 Akta Konferencji Episkopatu Polski

Chrześcijańska odpowiedzialność za Ojczyznę,
Apel biskupów polskich o odpowiedzialność za przyszłość Polski i Europy w obliczu wstąpienia Polski do struktur Unii Europejskiej

Akta Biskupa Tarnowskiego
Z życia diecezji
Odznaczenia-jubileusze-zwolnienia-nominacje
Zmarli kapłani

Kapłani zmarli w 2003 roku

Uroczystości pogrzebowe śp. biskupa Józefa Gucwy
Opracowania
Warto przeczytać...

Ks. Andrzej Michalik, Czym jest katolicyzm?