Untitled Document
"Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?"

Homilia w uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego
(Tarnów-Katedra, 11 kwietnia 2004 r.)

"Otrzyjcie już łzy płaczący, żale z serca wyzujcie, wszyscy w Chrystusa wierzący, weselcie się, radujcie!" - tak śpiewamy w wielkanocnej pieśni. "Oto jest dzień, który dał nam Pan..." dodaje jedna ze współczesnych piosenek religijnych. Dniem radości, który dał nam Bóg jest dzień Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Świętujemy go bogatsi niż apostołowie i kobiety z Ewangelii o doś­wiadczenie wielu pokoleń wierzących, bogatsi o wielowiekową refleksję teologiczną o tej prawdzie, która jest fundamentem naszej wiary. To na tym fundamencie budujemy pewność wiary, że Jezus Chrystus jest prawdziwie Synem Bożym i Bogiem samym. I jemu przysługuje Boże imię "Ja jestem" (J 8,28). W słowie Bożym czytanym w uroczystość Zmartwychwstania pojawiają się jako pierwszoplanowe postacie kobiet, w tle pozostają apostołowie. Słowami: "Dlaczego, szukacie... żyjącego wśród umarłych" - zostały upomniane przez "dwóch mężów w lśniących szatach". Równocześ­nie zostały pouczone, oświecone prawdą o zmartwych­wstaniu: "Nie ma go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnij­cie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei: "Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie".

Z wiadomością, że Jezus rzeczywiście zmartwychwstał - biegną znane po imieniu niewiasty - Maria Magdalena, Joanna i Maria, matka Jakuba, do apostołów. Lecz przyniesione wieści nie znajdują u nich wiary - "słowa te wydały się im czczą gadaniną..." - napisał Ewangelista. Trzeba, byśmy jako ludzie wiary, zżyci z tajemnicą zmartwychwstania, zrozumieli postawę apostołów. Zmartwychwstanie, choć przez Jezusa zapowiedziane nie było przecież samo w sobie czymś oczywistym. Oczywista w życiu człowieka jest śmierć. Z tym faktem człowiek się liczy, im bardziej ludzkie życie nie jest szanowane. Światowy terroryzm - dodaje do tego stwierdzenia - dodatkowy, tragiczny komentarz. Zatem śmierć jest czymś oczywistym, leży ona w zasięgu naszego ludzkiego doświadczenia. Należała też do sfery doświadczeń apostołów, którzy jako ludzie byli świadkami umierania, a jako apostołowie świadkami wskrzeszenia Łazarza, który jednak musiał ponownie umrzeć. Zmartwychwstanie natomiast wykracza poza wszelkie dotychczasowe doświadczenie apostołów i nasze. Jezus wszedł w rzeczywistość śmierci i przeszedł do życia w tej rzeczywistości, która nie zna śmierci, tylko wieczne istnienie. Za tym faktem kryje się działanie samego Boga, który jako jedyne źródło życia pragnie człowiekowi przez Chrystusa dać udział w swoim nieprzemijającym trwaniu. Dlatego stajemy przed tajemnicą zmartwychwsta­nia z radością i nadzieją, ale i wątpliwościami, i pytaniami, które wydają się nieraz tak ciężkie jak zatoczony na grób Jezusa kamień. Był on zmartwie­niem śpieszących do grobu niewiast. Zastanawiały się: "kto nam odsunie kamień?" Zastały go odsunięty, co wydaje się być symbolicznym znakiem, że to Bóg swoją łaską usuwa wszelkie przeszkody na drodze do spotkania ze Zmartwychwstałym.

Drodzy Bracia i Siostry!
Wyznawcy Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego!

Nie­wias­ty z Ewangelii zostały pouczone: "Nie szukajcie żyjącego wśród umarłych"; co oznacza - szukacie w niewłaściwym miejscu; szukajcie kogoś więcej niż tylko umarłego, szukajcie żyjącego Chrystusa, z którym będziecie mogli trwać w żywej komunii, łączności, bliskości. A On pozwala się znaleźć i jako Zmartwychwstały ostatecznie sam objawi się kobietom i swoim uczniom, apostołom, podejmie z nimi dialog właśnie na temat zmartwychwstania. W całym tygodniu po Wielkanocy będziemy słuchać ewangelicznych relacji o spotkaniach ze Zmartwychwstałym. To te spotkania są fundamentem wielkanocnej wiary uczniów w zmartwychwstanie, bo zawsze były radosnym doświadczeniem obecności Chrystusa, żyjącego dzięki mocy Bożej (por. Rz 4,17). I tak to ostatecznie Bóg jest fundamentem naszej wielkanocnej wiary, naszej ufności i nadziei, pokoju i radości.W postawie szukania, w konieczności odnajdowania Zmartwychwstałego umacnia nas jeszcze św. Paweł w Liście do Kolosan i dopowiada: "Szukajcie tego co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi" (Kol 3,1).

Bracia i Siostry!

Zmartwychwstały Chrystus otwiera przed nami niezwykłą perspektywę egzystencji bycia po prawicy Boga. To jest ostateczna, objawiona w zmartwychwstaniu Chrystusa, perspektywa naszego życia. Apostoł Paweł wie, że ku tej rzeczywistości pielgrzymujemy poprzez ziemię. Aż nadto towarzyszy nam ta świadomość, że idziemy poprzez ziemię, w całym kontekście trudnych uwarunkowań. I za naszą, przyjmujemy modlitwę psalmisty: "Chociażbym chodził ciemna doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną" (Ps 23,4). Św. Paweł kierując do nas słowa: "Szukajcie tego, co w górze" wyraża troskę, aby nas nie zatrzymała ani nie ograniczyła konieczność "tego, co na ziemi", by nie zamknęła naszego serca do płaskiego horyzontalizmu, konsumizmu, materializmu praktycznego i dlatego z przejęciem woła: "Dążcie ku temu, co w górze". Spoglądajcie we wszystkich trudnościach ku Zmartwychwstałemu!

Bracia i Siostry!

Śmierć Chrystusa na krzyżu i jego zmartwychwstanie stanowią treść codziennego życia Kościoła, naszego życia i zapowiedź wiecznej Paschy. A zadaniem liturgii jest nieustanne wprowadzanie nas na otwartą przez Chrystusa paschalną drogę, na której człowiek godzi się umierać sobie - szukając tego, co w górze, aby ostatecznie mieć życie wieczne.

Przybyliśmy, aby świętować Zmartwychwstanie Chrystusa. Nie stoimy przy grobie, jak niewiasty z dzisiejszej Ewangelii, ale przy ołtarzu, gdzie w godzinie Eucharystii żyjący Chrystus jest w szczególny sposób ze swoimi uczniami. Bo każda Eucharys­tia jest miejscem doświadczenia Zmartwych­wstałego Jezusa. Każda Msza św., zwłaszcza niedzielna, to nasza Galilea, to nasze Emaus, gdzie rozpoz­najemy Jezusa przy łamaniu chleba. "Oto jest dzień, który dał nam Pan..." - przyjmijcie, Bracia i Siostry, ten dar Boga samego, jakim jest zmartwych­wstanie Chrystusa. Mocą tego daru bądźcie ludźmi wielkanocnej wiary, dążącymi do tego, co w górze, gdzie zasiada Chrystus w chwale Ojca! A w Jego zmartwychwstaniu jest nasze zmar­twychwstanie i życie wieczne, w Nim jest nasze ostateczne zwycięstwo nad wszelkimi ograniczeniami.

To On poszedł przed nami, aby nam przygotować miejsce. Zapewnia, że przyjdzie powtórnie i zabierze nas do siebie, do domu Ojca, gdzie mieszkań wiele... Niech ta perspektywa umacnia naszą wytrwałość, szczególnie wobec zła, wobec tego, co na ziemi trudne, przygniatające, odbierające nadzieję, ra­dość i pokój. A ponadto podejmijmy wysiłek, byśmy w rzeczywistości "ziemi" byli podobni do apostoła Piotra świadka Jezusa zmartwychwstałego, który zmienia świat także przez nas, swoich uczniów, pod warunkiem, że jesteśmy wytrwale wierni podwójnemu przykazaniu miłości - Boga i bliźniego.

Bracia i Siostry!

Bądźcie wobec świata świadkami Jezusa Zmartwychwstałego! Trzeba dać świadectwo. Tego oczekuje od nas Europa i świat. I nie lękajcie się, to Chrystus zwyciężył świat. Amen.

"Kościele w Europie, wejdź w nowe tysiąclecie z księgą Ewangelii! Niech wszyscy wierni odpowiedzą na soborową zachętę, . Niech Biblia nadal będzie skarbem dla Kościoła i dla każdego chrześcijanina; w uważnym zgłębianiu Słowa znajdziemy pokarm i moc, by wypełniać codziennie swą misję.

Weźmy do rąk tę Księgę! Przyjmijmy ją od Pana, który stałe nam ją przekazuje za pośrednictwem swojego Kościoła (por. Ap 10,8). Połykajmy ją (por. Ap 10,9), aby stała się życiem naszego życia. Zasmakujmy w niej aż do końca; nie będzie nam szczędzić trudu, ale da nam radość, bo jest słodka jak miód (por. Ap 10,9-10). Będziemy pełni nadziei i zdolni przekazywać ją każdemu mężczyźnie i każdej kobiecie, których spotkamy na naszej drodze".

(Jan Paweł II, Ecclesia in Europa, nr 65)

Untitled Document

kwiecień - czerwiec 2004

 Akta Konferencji Episkopatu Polski

Chrześcijańska odpowiedzialność za Ojczyznę,
Apel biskupów polskich o odpowiedzialność za przyszłość Polski i Europy w obliczu wstąpienia Polski do struktur Unii Europejskiej

Akta Biskupa Tarnowskiego
Z życia diecezji
Odznaczenia-jubileusze-zwolnienia-nominacje
Zmarli kapłani

Kapłani zmarli w 2003 roku

Uroczystości pogrzebowe śp. biskupa Józefa Gucwy
Opracowania
Warto przeczytać...

Ks. Andrzej Michalik, Czym jest katolicyzm?